Shloka 28
Śaraṇāgata-Atithi-Dharma in the Kapota Narrative (कपोत-आख्यानम्—शरणागतधर्मः)
स कदाचित्् परिपतन् श्वपचानां निवेशनम् | हिंस्राणां प्राणिघातानामाससाद वने क्वचित्,एक दिन वे किसी वनके भीतर प्राणियोंका वध करनेवाले हिंसक चाण्डालोंकी बस्तीमें गिरते-पड़ते जा पहुँचे
sa kadācit paripatan śvapacānāṁ niveśanam | hiṁsrāṇāṁ prāṇighātānām āsasāda vane kvacit ||
بھیشم نے کہا—ایک دن وہ لڑکھڑاتا اور گرتا پڑتا جنگل میں کہیں اتفاقاً شَوپَچوں (چانڈالوں) کی بستی تک جا پہنچا؛ یہ ایک پُرتشدد جماعت تھی جو جانداروں کے قتل میں مشغول رہتی تھی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a morally charged setting—people habituated to killing—highlighting the ethical weight of hiṁsā (violence) and preparing the listener to consider how environment and actions shape one’s dharma and consequences.
A person, weakened or distressed, wanders and stumbles until he arrives in a forest at the settlement of śvapacas/caṇḍālas described as violent killers of living beings.