Shloka 76
आपद्धर्मनिर्णयः — विश्वामित्र-श्वपचसंवादः
Apaddharma Determination: Dialogue of Viśvāmitra and the Śvapaca
तद्गचः संगतं श्रुत्वा लोमशो युक्तमर्थवत् | हर्षादुद्वीक्ष्य पलितं स्वागतेनाभ्यपूजयत्,चूहेकी यह युक्तियुक्त, सुसंगत और अभिप्रायपूर्ण बात सुनकर लोमशने उसकी ओर हर्षभरी दृष्टिसे देखा तथा स्वागतपूर्वक उसकी भूरि-भूरि प्रशंसा की
tadgiraḥ saṅgataṃ śrutvā lomaśo yuktam arthavat | harṣād udvīkṣya palitaṃ svāgatenābhyapūjayat ||
اس کی مربوط، معقول اور معنی خیز بات سن کر لومش خوش ہوا؛ اس نے سفید بالوں والے پالِت کی طرف نگاہ اٹھائی، شائستہ استقبال کے ساتھ اس کی تعظیم کی اور بہت زیادہ ستائش کی۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Speech that is coherent (saṅgata), well-reasoned (yukta), and meaningful (arthavat) naturally commands respect; honoring such discourse is itself a dharmic response, reinforcing ethical communication and reverence for wisdom.
After hearing a well-argued and purposeful statement, the sage Lomaśa becomes pleased, looks attentively at the elderly speaker, and receives him with formal welcome and generous praise.