Shloka 21
Adhyāya 115: On Restraint Under Verbal Provocation in the Assembly (सभायां आक्रोश-सहिष्णुता)
विगर्हणां परमदुरात्मना कृतां सहेत य: संसदि दुर्जनान्नर: । पठेदिदं चापि निदर्शनं सदा न वाड्मयं स लभति किंचिदप्रियम्,जो इस दृष्टान्तको सदा पढ़ता या सुनता रहता है और जो मनुष्य सभामें किसी अत्यन्त दुष्टात्माद्वारा की हुई निन््दाको सह लेता है, वह दुर्जन मनुष्यसे कभी वाणीद्वारा होनेवाले निन्दाजनित किंचिन्मात्र दुःखका भी भागी नहीं होता
vigarhāṇāṃ paramadurātmanā kṛtāṃ saheta yaḥ saṃsadi durjanān naraḥ | paṭhed idaṃ cāpi nidarśanaṃ sadā na vāḍmayaṃ sa labhati kiṃcid apriyam ||
بھیشم نے کہا—جو شخص مجلس میں کسی نہایت بدباطن کے کیے ہوئے طعن و ملامت کو برداشت کرے اور اس مثال کو ہمیشہ پڑھتا یا دل میں یاد رکھتا رہے، وہ بدزبان بدکار کی گالیوں سے پیدا ہونے والی ذرا سی بھی ناگواری کا شکار نہیں ہوتا۔
भीष्म उवाच