Shloka 11
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
दिष्ट्या मुक्तस्तु संग्रामादस्माल्लोक भयंकरात् । क्षत्रधर्मरतश्चापि कच्चिन्मोदसि पाण्डव,'पाण्डुनन्दन! सौभाग्यकी बात है कि आप सम्पूर्ण जगत्को भयमें डालनेवाले इस संग्रामसे छुटकारा पा गये। अब क्षत्रियधर्मके पालनमें तत्पर रहकर आप प्रसन्न तो हैं न?
Vaiśampāyana uvāca: diṣṭyā muktas tu saṅgrāmād asmāl loka-bhayaṅkarāt | kṣatra-dharma-rataś cāpi kaccin modasi pāṇḍava ||
اے پاندَو! یہ بڑی سعادت ہے کہ تم اس جنگِ ہولناک سے نجات پا گئے جس نے دنیا کو دہشت میں ڈال دیا تھا۔ اب کشتریہ دھرم میں رَت رہ کر کیا تم مطمئن اور خوش دل ہو؟
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after a righteous victory, the epic frames war as world-terrifying and morally weighty; the speaker tests whether the king can now return to kṣatriya-dharma—rule, protection, and responsibility—without being consumed by grief or triumphalism.
At the opening of Śānti Parva, Vaiśampāyana narrates a concerned address to the Pāṇḍava king (Yudhiṣṭhira), noting his escape from the dreadful war and asking whether he is now content while remaining committed to the duties of a kṣatriya.