Shloka 63
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
तदिदं समनुप्राप्तं तव वाक्य नृपात्मजे । एवं विदित्वा कल्याणि मा सम शोके मन: कृथा:,“कल्याणमयी राजकुमारी! तुम्हारी वही बात आज सत्य हुई है, ऐसा समझकर तुम मनमें शोक न करो इति श्रीमहा भारते शल्यपर्वणि गदापर्वणि धृतराष्ट्रगान्धारीसमा श्वासने त्रिषष्टितमो5 ध्याय: इस प्रकार श्रीमह्याभारत शल्यपर्वके अन्तर्गत गदापर्वमें धृतराड्र और गान्धारीका श्रीकृष्णको आश्वासन देनाविषयक तिरसठवाँ अध्याय पूरा हुआ
tad idaṃ samanupprāptaṃ tava vākya nṛpātmaje | evaṃ viditvā kalyāṇi mā sma śoke manaḥ kṛthāḥ ||
اے شہزادی! تمہارا وہی کہا آج پورا ہو کر سامنے آ گیا ہے۔ یہ جان کر، اے کلْیانی، اپنے دل کو غم میں نہ ڈبو۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse counsels emotional steadiness: when an anticipated outcome has arrived, one should recognize it clearly and avoid being overwhelmed by sorrow. It frames grief as something the mind can be restrained from indulging, aligning with dharmic composure amid inevitable results.
Vaiśampāyana reports a consoling address to a princess: her earlier words have proved true, and she is urged to understand the situation and not grieve. It functions as a closing reassurance in the chapter’s aftermath setting.