Shloka 40
Gadā-yuddhe Bhīma–Duryodhanayoḥ Tumulaḥ Saṃprahāraḥ
Mace-duel’s intense exchange
'“ओ नीच! तेरे-जैसा कोई भी मनुष्य अन्य प्राकृत पुरुषके समान दुर्योधनको वाणीद्वारा नहीं डरा सकता ।। चिरकालेप्सितं दिष्टया हृदयस्थमिदं मम । त्वया सह गदायुद्धं त्रिदशैरुपपादितम्,'सौभाग्यकी बात है कि मेरे हृदयमें दीर्घकालसे जो तेरे साथ गदायुद्ध करनेकी अभिलाषा थी, उसे देवताओंने पूर्ण कर दिया
sañjaya uvāca | o nīca! tere-jaisā ko'ī bhī manuṣya anya prākṛta-puruṣa-samāna duryodhanaṃ vāṇī-dvārā na bhīṣayituṃ śaknoti || cirakālepsitaṃ diṣṭyā hṛdayastham idaṃ mama | tvayā saha gadāyuddhaṃ tridaśair upapāditam ||
سنجے نے کہا—اے کمینے! تیرے جیسے عام آدمی کے بس کی بات نہیں کہ وہ دریودھن کو باتوں سے ڈرا سکے۔ مگر یہ سعادت ہے کہ میرے دل میں مدت سے بسی خواہش—تیرے ساتھ گدا-یُدھ کرنے کی—آج دیوتاؤں نے پوری کر دی۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage contrasts mere verbal bravado with true martial resolve: Duryodhana is not to be shaken by ordinary talk, and the speaker frames the coming mace-duel as something sanctioned by fate (or the gods), highlighting how pride and destiny are invoked to justify violent confrontation.
In the Shalya Parva context, the warriors are moving toward a decisive mace-fight. The speaker taunts the opponent as ignoble and claims that intimidating Duryodhana with words is futile, then declares that a long-held wish to engage in a mace-duel has been fulfilled through divine arrangement.