Shloka 63
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तपसोग्रेण तं लब्ध्वा तेन रेमे सहाच्युत । प्रजानाथ! पावन सुगंधसे युक्त पवित्र वायु चलने लगी। शुभलक्षणा श्रुतावती अपने शरीरको त्यागकर इन्द्रकी भार्या हो गयी। अच्युत! वह अपनी उग्र तपस्यासे इन्द्रको पाकर उनके साथ रमण करने लगी ।। ६२ $ ।। जनमेजय उवाच का तस्या भगवन् माता क्व संवृद्धा च शो भना | श्रोतुमिच्छाम्यहं विप्र परं कौतूहलं हि मे
janamejaya uvāca |
kasya bhagavan mātā kva saṁvṛddhā ca śobhanā |
śrotum icchāmy ahaṁ vipra paraṁ kautūhalaṁ hi me ||
اچ्युत! وہ اپنی سخت تپسیا کے زور سے اندر کو پا کر اُس کے ساتھ رَمَن کرنے لگی۔ جنمیجَے نے پوچھا—اے بھگون! اُس کی ماں کون تھی اور وہ خوبصورت عورت کہاں پلی بڑھی؟ اے برہمن! میں یہ سننا چاہتا ہوں، کیونکہ میرا تجسّس بہت ہے۔
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a listener’s dharmic approach to knowledge: respectful questioning of a qualified teacher (vipra) and a desire to understand origins and context before judging events or characters.
Janamejaya interrupts the ongoing account to ask for background details—specifically the woman’s parentage and upbringing—so the story can be understood with fuller context.