Shloka 28
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तस्यास्तु चरणौ वद्रनिर्ददाह भगवान् स्वयम् | न च तस्या मनोदु:खं स्वल्पमप्यभवत् तदा,भगवान् अग्निने स्वयं ही उसके दोनों पैरोंको जला दिया, तथापि उस समय उसके मनमें थोड़ा-सा भी दुःख नहीं हुआ
tasyāstu caraṇau vajranirdadāha bhagavān svayam | na ca tasyā manoduḥkhaṃ svalpam apy abhavat tadā ||
وَیشَمپایَن نے کہا—خداوند نے خود بجلی جیسے شعلۂ آتش سے اس کے دونوں پاؤں جھلسا دیے؛ پھر بھی اس گھڑی اس کے دل میں ذرا سا بھی رنج پیدا نہ ہوا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner steadiness: when the mind is anchored in dharma and devotion, even severe bodily pain need not generate mental suffering.
Vaiśampāyana narrates that a divine figure (Bhagavān) personally scorches a woman’s feet with a thunderbolt-like burning, yet she remains mentally untroubled, showing extraordinary endurance and composure.