Shloka 50
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
प्रददावग्निपुत्राय विन्ध्य: पारिषदावुभौ । विन्ध्य पर्वतने भी अग्निकुमारको दो पार्षद प्रदान किये, जिनके नाम थे उच्छृंग और अतिशंग। वे दोनों ही बड़े-बड़े पत्थरोंकी चट्टानोंद्वारा युद्ध करनेमें कुशल थे ।।
vaiśampāyana uvāca |
pradadāva agniputrāya vindhyaḥ pārṣadau ubhau |
ucchṛṅgam atiśṛṅgaṃ ca śilāyuddhaviśāradau ||
saṃgraha-vigrahaṃ caiva samudro 'pi gadādharī |
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṃ ca vṛtaḥ prabhuḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا— وِندھْیَہ پہاڑ نے اَگنی کے پُتر کو دو خادمان عطا کیے—اُچّھْرِنگ اور اَتِشْرِنگ؛ دونوں ہی بڑے بڑے پتھریلے تختوں سے جنگ کرنے میں ماہر تھے۔ اور وہ ربّ رُدروں، وَسُوؤں، آدِتیوں اور دونوں اَشوِنی جڑواں کُماروں سے گھِرا ہوا کھڑا تھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the greatest powers act within an ordered framework of duty: they assemble, support, and stand in disciplined attendance around a chosen leader. The passage highlights dharma as coordinated responsibility rather than isolated heroism.
Vindhya personified offers two rock-fighting attendants, Ucchṛṅga and Atiśṛṅga, to Kārttikeya (son of Agni). Then a vast divine retinue—major gods and deity-groups like Rudras, Vasus, Ādityas, and the Aśvins—gathers around Kārttikeya, emphasizing his elevated command and the mobilization for conflict.