Shloka 3
कुमाराभिषेकप्रश्नः — Inquiry into Kumāra (Skanda) Investiture at Sarasvatī
तृप्ताश्न सुभुशं तेन सुखिता विगतज्वरा: । नृत्यन्तश्न हसन्तश्न॒ यथा स्वर्गजितस्तथा,उस रक्तसे अत्यन्त तृप्त, सुखी और निश्चिन्त हो वे राक्षस वहाँ नाचने और हँसने लगे, मानो उन्होंने स्वर्गलोेकको जीत लिया हो
tṛptāś ca subhuśaṃ tena sukhitā vigatajvarāḥ | nṛtyantaś ca hasantaś ca yathā svargajitas tathā ||
وَیشَمپایَن نے کہا— اُس خوراک کو جی بھر کر کھا کر وہ نہایت سیر و شادمان ہو گئے اور ہر رنج و ملال سے آزاد ہو گئے۔ پھر وہ وہاں ناچنے اور ہنسنے لگے، گویا انہوں نے خود آسمان کو فتح کر لیا ہو۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how indulgence and immediate gratification can breed overconfidence and delusion—people may feel invincible (“as if they conquered heaven”), even when such joy is ethically hollow or rooted in adharma.
After being fully fed and relieved of distress, the group described in the passage breaks into dancing and laughter, behaving triumphantly as though they had achieved a supreme victory.