Shloka 47
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
अन्निहोत्रैस्ततस्तेषां क्रियमाणैर्महात्मनाम् । अशोभत सरिच्छेष्ठा दीप्यमानै: समन्तत:,चारों ओर प्रकाशित हुए उन महात्माओंद्वारा किये जानेवाले यज्ञसे सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वतीकी बड़ी शोभा हो रही थी
agnihotraistatas teṣāṁ kriyamāṇair mahātmanām | aśobhata saricchreṣṭhā dīpyamānaiḥ samantataḥ ||
پھر اُن مہاتماؤں کے کیے ہوئے اگنی ہوتروں سے، چاروں طرف بھڑکتی یَجْن کی آگوں کے نور میں روشن ہو کر، دریاؤں میں برتر سرسوتی نہایت درخشاں نظر آنے لگی۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the sustaining power of dharma through daily Vedic duty (agnihotra): righteous, disciplined action can create sanctity and order, making even the surrounding environment radiant and spiritually charged.
The narrator describes great-souled men performing agnihotra rites near the Sarasvatī; the river is portrayed as shining beautifully, lit all around by the sacrificial fires.