Shloka 6
असौ तिष्ठति पाज्चाल्य: श्रिया परमया युतः । दुर्योधनबलं हत्वा सह सर्व: प्रभद्रकै:,“इधर, सम्पूर्ण प्रभद्रकोंसहित दुर्योधनकी सेनाका संहार करके पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्न अपनी सुन्दर कान्तिसे सुशोभित हो रहे हैं
asau tiṣṭhati pāñcālyaḥ śriyā paramayā yutaḥ | duryodhana-balaṃ hatvā saha sarvaiḥ prabhadrakaiḥ ||
وہاں پانچال کا شہزادہ دھِرِشتَدیومن اعلیٰ ترین شان و شوکت کے ساتھ کھڑا ہے۔ اس نے تمام پرَبھدرکوں سمیت دُریودھن کی فوج کو تہس نہس کر دیا، اور اب اپنے پورے ہوئے پرَاکرم کی تابانی سے نمایاں ہے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring ethical tension: in war, outward “splendor” (śrī) can accompany violent success, yet it is framed within kṣatriya obligation and the larger moral economy of consequences. It invites reflection on how victory and radiance are narrated without erasing the gravity of destruction.
Sañjaya points out Dhṛṣṭadyumna, the Pāñcāla prince, standing prominently after having routed Duryodhana’s forces along with the Prabhadraka warriors. The line functions as a battlefield report emphasizing his position, success, and striking presence.