Shloka 30
Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
प्रगृह्दा खड॒गं च रथान्महात्मा प्रस्कन्द्य कुन्तीसुतमभ्यधावत् । छित्त्वा रथेषां नकुलस्य सो5थ युधिष्ठिरें भीमबलो<5भ्यधावत्,उन बाणोंसे शल्यको मोहित हुआ देख भीमसेनने उनके कवचको भी काट डाला। भीमसेनके द्वारा अपना कवच कट जानेपर भयंकर बलशाली महामनस्वी मद्रराज शल्य सहस््र तारोंके चिहसे सुशोभित ढाल और तलवार लेकर उस रथसे कूद पड़े और कुन्तीपुत्रकी ओर दौड़े। उन्होंने नकुलके रथका हरसा काटकर युधिष्ठिरपर धावा किया
pragṛhya khaḍgaṃ ca rathān mahātmā praskandya kuntīsutam abhyadhāvat | chittvā ratheṣāṃ nakulasya so 'tha yudhiṣṭhire bhīmabalo 'bhyadhāvat ||
خنجر/تلوار تھام کر اس بلند روح شلیہ نے رتھ سے چھلانگ لگائی اور کنتی کے بیٹے کی طرف دوڑا۔ پھر اس نے نکُل کے رتھ کا سازوسامان کاٹ ڈالا اور بھیم جیسی قوت کے ساتھ یدھشٹھِر پر سیدھا حملہ آور ہوا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how quickly advantage shifts in war: once protection is breached, a warrior presses the opening. Ethically, it points to the tension within kṣatriya-dharma—decisive action in battle—while reminding that leadership (Yudhiṣṭhira) is tested by sudden, escalating threats.
Śalya, taking up his sword, jumps down from his chariot and charges a son of Kuntī. He then cuts down Nakula’s chariot-gear and immediately rushes to attack Yudhiṣṭhira, intensifying the assault on the Pāṇḍava side.