Shloka 29
धनुश्चिच्छेद राजेन्द्र सत्यसेनस्थ पाण्डव: । राजेन्द्र! तत्पश्चात् सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए सुवर्णमय पंखवाले एक नाराचका संधान करके पाण्डुपुत्र नकुलने सत्यसेनका धनुष काट दिया || २८ $ ।। अथान्यं रथमास्थाय धनुरादाय चापरम्
sañjaya uvāca | dhanuś ciccheda rājendra satyasenastha pāṇḍavaḥ | athānyaṃ ratham āsthāya dhanur ādāya cāparam |
سنجے نے کہا—اے راجندر! ستیہ سین کے مقابل کھڑے پانڈو نَکُل نے اس کا کمان کاٹ ڈالا۔ پھر وہ دوسرے رتھ پر سوار ہو کر ایک اور کمان لے آیا اور دوبارہ جنگ میں جُت گیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: disciplined, effective action in battle. It suggests that duty is carried out through skill and steadiness—neutralizing an opponent’s weapon rather than indulging in uncontrolled rage.
Sanjaya reports to the king that the Pandava (Nakula) severs Satyasena’s bow. Immediately afterward, Nakula mounts another chariot and takes up another bow, continuing the fight without pause.