Shloka 42
अध्याय ९ — दुर्योधनस्य अन्त्यावस्था, विलापः, तथा सौप्तिक-प्रतिवृत्तम्
Duryodhana’s Final Condition, Lamentation, and the Night’s Report
'कुरुश्रेष्ठ! न जाने वह कौन-सा कर्म है, जिससे विवश होकर हम आपके साथ नहीं चल रहे हैं। निश्चय ही इस पृथ्वीपर हमें निरन्तर दुःख भोगना पड़ेगा ।। हीनानां नस्त्वया राजन् कुतः शान्ति: कुतः सुखम् । गत्वैव तु महाराज समेत्य च महारथान्
kuruśreṣṭha! na jāne vā kaunasa karma hai, jisase vivaśa hokara vayaṃ āpake sātha nahīṃ cala rahe haiṃ | niścaya hī asya pṛthivyāṃ asmābhiḥ nirantaraṃ duḥkhaṃ bhoktavyaṃ bhaviṣyati || hīnānāṃ nas tvayā rājan kutaḥ śāntiḥ kutaḥ sukham | gatvaiva tu mahārāja sametya ca mahārathān ||
سنجے نے کہا— اے کوروؤں میں برتر! میں نہیں جانتا وہ کون سا عمل ہے جس کے بس میں آ کر ہم آپ کے ساتھ نہیں چل پا رہے۔ یقیناً اس زمین پر رہ کر ہمیں مسلسل رنج اٹھانا ہوگا۔ اے راجن، آپ سے محروم ہم کو سکون کہاں، خوشی کہاں؟ پھر بھی، اے مہاراج، وہاں جا کر دوبارہ ان عظیم مہارتھیوں سے مل کر…
संजय उवाच