Shloka 105
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अपने सगे सम्बन्धियोंको भी छोड़कर सम्पूर्ण दिशाओंमें भागते हुए योद्धाओंके नाम और गोत्रको पुकार-पुकारकर लोग परस्पर बुला रहे थे। कितने ही मनुष्य हाहाकार करते हुए धरतीपर पड़ गये थे ।। तान् बुद्धवा रणमत्तो5सौ द्रोणपुत्रो व्यपोथयत् | तत्रापरे वध्यमाना मुहुर्मुहुरचेतस:
tān buddhvā raṇamatto ’sau droṇaputro vyapothayat | tatrāpare vadhyamānā muhur muhur acetasaḥ ||
یہ سمجھ کر جنگ کے جنون میں ڈوبا ہوا دروṇ کا بیٹا انہیں کاٹ گراتا گیا۔ وہاں دوسرے بھی، قتل ہوتے ہوئے، بار بار بے ہوش ہو جاتے تھے—خوف اور ابتری نے ان کی تمیز چھین لی تھی۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked rage and battle-intoxication erase discernment and restraint, leading to adharma—especially in a night assault where the vulnerable are cut down and fear drives people into senselessness.
Sañjaya describes Aśvatthāmā (Droṇa’s son) attacking and felling fleeing warriors; amid the slaughter, many repeatedly lose consciousness or become mentally stunned from terror.