Shloka 58
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
विश्वात्मन्! महादेव! इस आपत्तिके समय आपके प्रति भक्तिभावसे अपने चित्तको पूर्ण एकाग्र करके आपके समक्ष यह भेंट समर्पित करता हूँ (आप इसे स्वीकार करें) ।। त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतेषु चासि वै । गुणानां हि प्रधानानामेकत्वं त्वयि तिष्ठति,प्रभो! सम्पूर्ण भूत आपमें स्थित हैं और आप सम्पूर्ण भूतोंमें स्थित हैं। आपमें ही मुख्य-मुख्य गुणोंकी एकता होती है
tvayi sarvāṇi bhūtāni sarvabhūteṣu cāsi vai | guṇānāṃ hi pradhānānām ekatvaṃ tvayi tiṣṭhati, prabho ||
اے وِشو آتما، اے مہادیو! اس آفت کے وقت میں آپ کے لیے بھکتی کے ساتھ اپنے چِت کو پوری طرح یکسو کر کے آپ کے حضور یہ نذر پیش کرتا ہوں—اسے قبول فرمائیے۔ سبھی بھوت آپ ہی میں قائم ہیں اور آپ سبھی بھوتوں میں بھی موجود ہیں۔ اے پربھو! برتر گُنوں کی یکجائی آپ ہی میں ٹھہرتی ہے॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches Shiva’s all-pervading nature: all beings rest in him and he is present within all beings; the diverse fundamental qualities are unified in him, making him the underlying ground of multiplicity.
Sanjaya speaks in a devotional register, offering praise to Mahadeva in the aftermath of the night-raid context of the Sauptika Parva, emphasizing divine immanence and sovereignty as a frame for the unfolding calamity and its moral weight.