Shloka 27
अध्याय १ — न्यग्रोधवनोपवेशनम् तथा द्रौणिनिश्चयः
Night at the Banyan and Drauṇi’s Resolve
रात्रिंचराणां सत्त्वानां निर्घोषो$भूत् सुदारुण: । क्रव्यादाश्व प्रमुदिता घोरा प्राप्ता च शर्वरी,रात्रिमें घूमने-फिरनेवाले जीवोंका अत्यन्त भयंकर शब्द प्रकट होने लगा। मांसभक्षी प्राणी प्रसन्न हो गये और वह भयंकर रात्रि सब ओर व्याप्त हो गयी
rātriṃcarāṇāṃ sattvānāṃ nirghoṣo 'bhūt sudāruṇaḥ | kravyādāś ca pramuditā ghorā prāptā ca śarvarī ||
سنجے نے کہا—رات میں پھرنے والے جانداروں میں نہایت ہولناک شور برپا ہوا۔ گوشت خور درندے شادمان ہو گئے اور وہ خوفناک رات گویا ہر طرف پھیل گئی۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames the night as morally and emotionally charged: when violence is about to unfold, nature itself seems to echo it—predatory forces rejoice, and fear spreads. It underscores how adharma and cruelty create an atmosphere where destructive impulses are amplified rather than restrained.
Sañjaya describes ominous signs at night: a terrifying clamour among nocturnal beings, carnivores becoming excited, and a dreadful night pervading all directions—setting the mood for the grim events of the Sauptika episode.