कल्माषीतीरसंस्थस्य गतत्त्वं शिष्यतां भूगो: । द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेडयं पुरोहित:
kalmāṣītīrasaṃsthasya gatatvaṃ śiṣyatāṃ bhūgoḥ | draṣṭā sadā nāradaste dhaumyaste'dyaṃ purohitaḥ ||
ودُر نے کہا—اے راجن، تم رہنمائی سے محروم نہیں ہو۔ کلمَاشی ندی کے کنارے بسنے والے مہارشی بھِرگو نے تمہیں اُپدیش دے کر نوازا ہے؛ دیورشی نارَد ہمیشہ تمہاری نگہبانی کرتے ہیں؛ اور تمہارے کُل پُروہت دھَومیَ جی تو ہر دم تمہارے پہلو میں رہتے ہیں۔ ایسے اساتذہ اور محافظوں کے ہوتے ہوئے تمہیں ضبطِ نفس اور دھرم کے راستے پر ہی چلنا چاہیے۔
विदुर उवाच
A ruler who has access to wise teachers and constant guidance is morally accountable for his choices; ignorance cannot be claimed when sages and a purohita continually counsel restraint and dharma.
Vidura points out that the king has been repeatedly guided—by Bhṛgu at the Kalmāṣī riverbank, by the ever-present divine sage Nārada, and by his own priest Dhaumya—implying that the king should heed such counsel in the unfolding Kuru crisis.