Shloka 2
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
काश्यो यद् धनमाहार्षीद् द्रव्यं यच्चान्यदुत्तमम् । तथान्ये पृथिवीपाला यानि रत्नान्युपाहरन्,काशिराजने जो धन उपहारमें दिया था एवं और भी जो उत्तम द्रव्य वे हमारे लिये लाये थे तथा अन्य राजाओंने भी जो रत्न हमें भेंट किये थे, उन सबको और हमारे वाहनों, वैभवों, कवचों, आयुधों, राज्य, आपके शरीर तथा हम सब भाइयोंको भी शत्रुओंने जूएके दाँवपर रखवाकर अपने अधिकारमें कर लिया
kāśyo yad dhanam āhārṣīd dravyaṃ yac cānyad uttamam | tathānye pṛthivīpālā yāni ratnāny upāharan ||
بھیم نے کہا—کاشی کے راجا نے جو دولت اور دیگر عمدہ اشیا نذرانے میں پیش کی تھیں، اور دوسرے زمیں دار بادشاہوں نے جو جواہرات چڑھائے تھے—وہ سب؛ نیز ہمارے سواری کے ساز و سامان، شان و شوکت، زرہیں، ہتھیار، راج، تمہارا اپنا وجود اور ہم سب بھائی—دشمنوں نے فریب کے جُوے میں داؤ پر لگوا کر اپنے قبضے میں لے لیے۔
भीम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical collapse caused by gambling and greed: even rightful gifts, royal wealth, and personal dignity can be treated as commodities when dharma is abandoned, leading to unjust domination by adversaries.
Bhīma recalls how the enemies, through the dice match, compelled the staking and loss of treasures and gifts brought by kings (including the king of Kāśī), framing the broader outrage that the Pandavas’ possessions and status were seized by deceitful play.