Shloka 47
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
भीष्म उवाच न धर्मसौक्ष्म्यात् सुभगे विवेक्तु शवनोमि ते प्रश्नमिम॑ यथावत् । अस्वाम्यशक्त: पणितुं परस्वं स्त्रियाश्व भर्तुर्वशतां समीक्ष्य,उस समय भीष्मने कहा--सौभाग्यशालिनी बहू! धर्मका स्वरूप अत्यन्त सूक्ष्म होनेके कारण मैं तुम्हारे इस प्रश्नचका ठीक-ठीक विवेचन नहीं कर सकता। जो स्वामी नहीं है वह पराये धनको दाँवपर नहीं लगा सकता, परंतु स्त्रीको सदा अपने स्वामीके अधीन देखा जाता है, अतः: इन सब बातोंपर विचार करनेसे मुझसे कुछ कहते नहीं बनता
bhīṣma uvāca | na dharmasaukṣmyāt subhage vivektuṃ śaknomi te praśnam imaṃ yathāvat | asvāmy-aśaktaḥ paṇituṃ parasvaṃ striyāś ca bhartur vaśatāṃ samīkṣya ||
بھیشم نے کہا—اے خوش نصیب خاتون! دھرم کی حقیقت نہایت باریک ہے، اس لیے میں تمہارے اس سوال کی پوری اور درست تشریح نہیں کر سکتا۔ جو حقیقی مالک نہیں، اسے دوسرے کے مال کو داؤ پر لگانے کا اختیار نہیں؛ مگر روایت کے مطابق عورت کو شوہر کے اختیار میں سمجھا جاتا ہے۔ ان باہم متعارض اصولوں کو دیکھ کر میں کوئی قطعی فیصلہ دینے سے قاصر ہوں۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma can be so subtle that even a wise elder hesitates to issue a clear verdict when principles conflict—here, the rule that only an owner may wager property versus the social-legal assumption of a पत्नी being under her husband’s authority.
Bhishma responds to a woman’s pointed question arising from the dice-game context: whether someone lacking rightful ownership can stake another person/wealth. He acknowledges the general prohibition, but notes the prevailing view of a wife’s dependence on her husband, and therefore refrains from a decisive judgment.