Shloka 7
अध्याय ६६: पुनर्द्यूत-प्रस्तावः
Proposal for a Renewed Dice Game
समुच्चरन्त्यतिवादाश्न वक्त्राद् यैराहत: शोचति रात्र्यहानि । परस्य नामर्मसु ते पतन्ति तान् पण्डितो नावसूजेत् परेषु,मुँहसे जो कटु वचनरूपी बाण निकलते हैं, उनसे आहत हुआ मनुष्य रात-दिन शोक और चिन्तामें डूबा रहता है। वे दूसरेके मर्मपर ही आघात करते हैं; अतः विद्वान् पुरुषको दूसरोंके प्रति निष्ठुर वचनोंका प्रयोग नहीं करना चाहिये
samuccaranty ativādāś ca vaktrād yair āhataḥ śocati rātryahāni | parasya nāmarmasu te patanti tān paṇḍito nāvasūjet pareṣu ||
منہ سے نکلنے والے سخت اور حد سے بڑھے ہوئے الفاظ تیر کی طرح لگتے ہیں؛ ان سے زخمی آدمی رات دن غم میں ڈوبا رہتا ہے۔ یہ باتیں دوسروں کے مَرم (نازک مقام) پر ہی گرتی ہیں؛ اس لیے دانا کو کسی کے ساتھ سنگدل زبان استعمال نہیں کرنی چاہیے۔
विदुर उवाच
Educational Q&A
Speech can wound like a weapon; because harsh words strike others at their most sensitive points and cause lasting grief, the wise practice restraint and avoid cruel or contemptuous language.
In the Sabha Parva’s counsel-context, Vidura is instructing on righteous conduct (nīti), emphasizing ethical speech and the social harm caused by abusive or excessive verbal attacks.