सभा-पर्व, अध्याय ६१ — द्रौपदी-प्रश्नः, सभाधर्मः, सत्यवचन-नियमः
युधिछिर उवाच अध्चांस्तित्तिरिकल्माषान् गान्धर्वान् हेममालिन: । ददौ चित्ररथस्तुष्टो यांस्तान् गाण्डीवधन्चने
Yudhiṣṭhira uvāca: Aśvān tittiri-kalmāṣān gāndharvān hema-mālinaḥ | Dadau Citrarathaḥ tuṣṭo yāṁs tān Gāṇḍīva-dhanvane ||
یُدھِشٹھِر نے کہا—“گاندیو دھاری کو وہی تِتّیری اور کَلمَاش نشان والے گندھرو اَشوا—سونے کی مالاؤں سے آراستہ—خوش دل چِتررتھ نے عطا کیے تھے۔”
युधिछिर उवाच
The verse highlights reciprocity and honor: when one is pleased by another’s conduct or merit, one responds with a fitting gift. Such exchanges strengthen alliances and reflect a dharmic ideal of generosity and recognition of worth.
Yudhiṣṭhira recounts that the Gandharva Citraratha, being pleased, gifted Arjuna (the bearer of the Gāṇḍīva) a set of distinguished, beautifully adorned horses with speckled/dappled markings.