Shloka 6
एक एव तु राजर्षिहिरिश्वन्द्रो महामुने । कथितस्ते सभायां वै देवेन्द्रस्य महात्मन:,महामुने! महात्मा देवराज इन्द्रकी सभामें आपने राजर्षियोंमेंसे एकमात्र हरिश्वन्द्रका ही नाम लिया है
eka eva tu rājarṣir hariścandro mahāmune | kathitas te sabhāyāṃ vai devendrasya mahātmanaḥ ||
یُدھِشٹھِر نے کہا—اے مہامُنی! جب آپ نے مہاتما دیویندر (اِندر) کی سبھا کا بیان کیا تو راجرشیوں میں سے آپ نے صرف ایک ہی—ہریش چندر—کا نام لیا۔ راجرشیوں میں صرف اُسی کا نام کیوں لیا گیا؟
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethical interest in exemplary figures: a single king, Hariścandra, is singled out among royal sages, prompting reflection on why truthfulness, integrity, and dharmic steadfastness make a life worthy of special remembrance.
Yudhiṣṭhira addresses a sage and questions his earlier description of Indra’s celestial assembly: among the rājarṣis, only Hariścandra was explicitly named, and Yudhiṣṭhira asks the reason for this singular mention.