Shloka 3
Chapter 6: Dāruka’s Report; Arjuna Witnesses Dvārakā’s Desolation (दारुकवृत्तान्तः—अर्जुनस्य द्वारकादर्शनम्)
तस्य मूर्धानमाच्रातुमियेषानकदुन्दुभि: । स्वस्रीयस्य महाबाहुर्न शशाक च शत्रुहन्,शत्रुधाती नरेश! महाबाहु आनकदुन्दुभि (वसुदेव)-ने चाहा कि मैं अपने भानजे अर्जुनका मस्तक सूँघ लूँ; परंतु असमर्थतावश वे ऐसा न कर सके
tasya mūrdhānam āghrātum iyeṣa ānakadundubhiḥ | svasrīyasya mahābāhur na śaśāka ca śatruhan ||
تب آنکَدُندُبھِی (واسودیو) نے چاہا کہ اپنی بہن کے بیٹے ارجن کے سر کو سونگھ کر (بوسہ دے کر) دعا و برکت دے؛ مگر دشمنوں کے قاتل اور قوی بازو ہونے کے باوجود، اس لمحے وہ ایسا نہ کر سکا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the powerful can be rendered helpless by fate and loss; dharmic life includes honoring bonds of kinship and expressing compassion, while accepting human limitation and impermanence.
Vāsudeva (Ānakadundubhi) wishes to perform a tender familial gesture—smelling/kissing Arjuna’s head as a blessing—but he cannot, indicating a moment of emotional or physical incapacity amid the tragic aftermath described in the Mausala Parva.