Shloka 216
Chapter 6: Dāruka’s Report; Arjuna Witnesses Dvārakā’s Desolation (दारुकवृत्तान्तः—अर्जुनस्य द्वारकादर्शनम्)
तन्नूनमन्यथा कर्तु नैच्छत् स जगत: प्रभु: । परंतप अर्जुन! मेरे पुत्ररूपमें अवतीर्ण हुए वे जगदीश्वर गान्धारी तथा महर्षियोंके शापको पलटना नहीं चाहते थे, इसीलिये उन्होंने सदा ही इस संकटकी उपेक्षा की || १५६ || प्रत्यक्ष भवतश्नचापि तव पौत्र: परंतप
tan nūnam anyathā kartuṃ naicchat sa jagataḥ prabhuḥ | parantapa arjuna! me putrarūpeṇāvatīrṇāḥ te jagadīśvarā gāndhārī-tathā-maharṣiṇāṃ śāpaṃ palṭanaṃ na icchanti sma, tasmāt te sadā eva asya saṅkaṭasya upekṣāṃ cakruḥ ||
یقیناً جَگَت کے پروردگار نے اسے اس کے برعکس کرنے کی خواہش نہیں کی۔ اے پرنتپ ارجن! جو جگدیشور میرے بیٹے کے روپ میں اترے تھے، وہ گاندھاری اور مہارشیوں کے دیے ہوئے شاپ کو پلٹنا نہیں چاہتے تھے؛ اسی لیے انہوں نے اس قریب آتی آفت کو ہمیشہ نظرانداز کیا اور اسے اپنے ہی انجام تک پہنچنے دیا۔
वसुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the Supreme, though capable of altering outcomes, may choose not to negate a duly incurred curse, allowing moral causality and the integrity of dharma to stand; divine power is shown here as restraint aligned with cosmic order.
Vasudeva explains to Arjuna that Krishna, though the Lord of the universe incarnate as his son, did not wish to overturn the curses of Gāndhārī and the sages; hence he ignored the impending crisis that would culminate in the Yādavas’ catastrophe.