Shloka 7
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
इह्ठैव त्वं मां प्रतीक्षस्व राम यावत् स्त्रियों ज्ञातिवशा: करोमि । ततः पुरीं द्वारवतीं प्रविश्य जनार्दन: पितरं प्राह वाक्यम्,'भैया बलराम! आप यहीं रहकर मेरी प्रतीक्षा करें। जबतक मैं स्त्रियोंको कुट॒म्बी जनोंके संरक्षणमें सौंप आता हूँ।' यों कहकर श्रीकृष्ण द्वारिकापुरीमें गये और वहाँ अपने पिता वसुदेवजीसे बोले--
ihaiva tvaṁ māṁ pratīkṣasva rāma yāvat striyo jñātivaśāḥ karomi | tataḥ purīṁ dvāravatīṁ praviśya janārdanaḥ pitaraṁ prāha vākyam ||
“اے رام، تم یہیں میری راہ دیکھو، جب تک میں عورتوں کو ان کے عزیزوں کی حفاظت میں سونپ نہ آؤں۔” پھر جناردن دواروتی شہر میں داخل ہو کر اپنے والد وسودیو سے مخاطب ہوا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma as practical responsibility: before moving on to other urgent tasks, one must secure the safety and rightful guardianship of dependents—here, the women—by placing them under appropriate familial protection (jñāti).
Kṛṣṇa asks Balarāma to wait while he arranges for the women to be entrusted to their relatives. After completing this, he enters Dvāravatī and addresses his father Vasudeva, continuing the unfolding events of the Mausala Parva.