Shloka 27
अध्याय १: उत्पात-दर्शनम् तथा वृष्णि-विनाश-श्रवणम्
Omens Observed and the Hearing of the Vṛṣṇi Destruction
असूत शापजं घोरं तच्च राज्ञे न्यवेदयन् | विषण्णरूपस्तद् राजा सूक्ष्मं चूर्णमकारयत्,जब साम्बने उस शापजनित भयंकर मूसलको पैदा किया तब यदुवंशियोंने उसे ले जाकर राजा उग्रसेनको दे दिया। उसे देखते ही राजाके मनमें विषाद छा गया। उन्होंने उस मूसलको कुटवाकर अत्यन्त महीन चूर्ण करा दिया
asūta śāpajaṃ ghoraṃ tacca rājñe nyavedayan | viṣaṇṇarūpastad rājā sūkṣmaṃ cūrṇam akārayat |
سامب نے شاپ سے پیدا ہونے والا وہ ہولناک موسل جنم دیا؛ تب یادوؤں نے اسے راجا اُگرسین کے حضور پیش کیا۔ اسے دیکھتے ہی راجا غمگین ہو گیا اور اس نے حکم دیا کہ موسل کو کوٹ کر نہایت باریک سفوف بنا دیا جائے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Human countermeasures, even when prudent, cannot fully neutralize the moral force of a curse born from wrongdoing; the verse highlights the limits of royal power before karma and the unfolding of destiny.
A dreadful club arises due to Sāmba’s curse; the Yādavas bring it to King Ugrasena, who, distressed by the omen, orders it to be pulverized into very fine powder in an attempt to prevent the impending disaster.