त॑ द्रोणपुत्रप्रमुखा नरेन्द्रा: सर्वे समाश्चास्य मुहुः प्रयान्ति । निरीक्षमाणा मुहुरर्जुनस्य ध्वजं महान्तं यशसा ज्वलन्तम्,द्रोणपुत्र अश्वत्थामा तथा अन्य सभी नरेश बारंबार आकर दुर्योधनको सान्त्वना देते और अर्जुनके महान् ध्वजको, जो उनके उज्ज्वल यशसे प्रकाशित हो रहा था, देखते हुए फिर लौट जाते थे
taṁ droṇaputrapramukhā narendrāḥ sarve samāśvāsya muhuḥ prayānti | nirīkṣamāṇā muhur arjunasya dhvajaṁ mahāntaṁ yaśasā jvalantam ||
دروṇ کے بیٹے اشوتھاما کی قیادت میں وہ سب بادشاہ بار بار آتے، دُریودھن کو دلاسہ دیتے اور پھر واپس چلے جاتے۔ جاتے جاتے وہ ارجن کے اس عظیم جھنڈے کو بار بار دیکھتے، جو اس کی روشن شہرت کی تابانی سے شعلہ سا بھڑک رہا تھا۔
शल्य उवाच