एवं ब्रुवन् प्रस्खलिता श्वसूतो विचाल्यमानो<र्जुनबाणपातै: । मर्माभिघाताच्छिथिल: क्रियासु पुन: पुनर्धर्ममसौ जगह
evaṁ bruvan praskhalitaḥ śvasūtaḥ vicālyamāno 'rjunabāṇapātaiḥ | marmābhighātāc chithilaḥ kriyāsu punaḥ punaḥ dharmam asau jagarha ||
سنجے نے کہا: یوں کہتے ہوئے کرن ارجن کے تیروں کی بوچھاڑ سے بار بار متزلزل ہو اٹھا؛ اس کے گھوڑے اور سارتھی لڑکھڑانے لگے۔ مَرمّی مقامات پر ضرب لگنے سے وہ عمل میں ڈھیلا پڑ گیا اور پھر پھر دھرم ہی کو ملامت کرنے لگا۔
संजय उवाच
The verse highlights how extreme suffering and defeat can distort moral perception: when overwhelmed by pain and helplessness, even a great warrior may lash out at dharma itself. It implicitly contrasts steadfastness in dharma with the human tendency to blame moral order when fortune turns.
Sañjaya describes Karṇa being battered by Arjuna’s arrow-showers. His chariot-team and charioteer falter; struck at vital points, Karṇa’s ability to act weakens, and in frustration he repeatedly denounces dharma.