Shloka 4
अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
हत्वा युधिष्ठिरानीक॑ पञ्चालानां रथव्रजान् । प्रताप्प शरवर्षेण दिश: सर्वा महारथ:,युधिष्ठिरकी सेना तथा पांचाल रथियोंके समुदायका संहार करके जिस महारथी वीरने अपने बाणोंकी वर्षसे सम्पूर्ण दिशाओंको संतप्त कर दिया और वज्धारी इन्द्र जैसे असुरोंको अचेत कर देते हैं, उसी प्रकार जिसने रणभूमिमें कुन्तीकुमारोंको मोहमें डाल दिया था, वही किस तरह मारा जाकर आँधीके उखाड़े हुए वृक्षके समान धरतीपर पड़ा है?
dhṛtarāṣṭra uvāca | hatvā yudhiṣṭhirānīkaṃ pañcālānāṃ rathavrajam | pratāpaḥ śaravarṣeṇa diśaḥ sarvā mahārathaḥ | yudhiṣṭhirakī senā tathā pāñcāla-rathīnāṃ samūhasya saṃhāraṃ kṛtvā yaḥ śaravarṣeṇa sarvā diśaḥ santāpayām āsa, vajradhara-indra iva dānavān acetayati sma, tathā raṇabhūmau kuntīkumārān mohayan yaḥ, sa kathaṃ hataḥ pracaṇḍa-vāyunoddhṛta-vṛkṣa iva bhūmau patitaḥ?
دھرتراشٹر نے کہا— یُدھشٹھِر کی جنگی صف اور پانچال کے رتھیوں کے جتھوں کو تہس نہس کرکے اُس پرتاپی مہارتھی نے تیروں کی بارش سے تمام سمتوں کو جھلسا دیا۔ جیسے وجر دھاری اندر دیوتا اسوروں کو بے ہوش کر دیتا ہے، ویسے ہی اُس نے میدانِ جنگ میں کُنتی کے بیٹوں کو حیرت و سَحر میں ڈال دیا تھا۔ پھر وہی سورما کیسے مارا گیا اور اب تند آندھی سے جڑ سے اکھڑے درخت کی طرح زمین پر پڑا ہے؟
धृतराष्ट उवाच