यथा सर्वाणि भूतानि मृत्योर्भीतानि मारिष । धर्ममेवोपलीयन्ते कर्मवन्ति हि यानि च
sañjaya uvāca |
yathā sarvāṇi bhūtāni mṛtyor bhītāni māriṣa |
dharmam evopalīyante karmavanti hi yāni ca ||
سنجے نے کہا—اے معزز بادشاہ! جیسے عمل کرنے والے تمام جاندار موت کے خوف سے دھرم ہی کی پناہ لیتے ہیں، ویسے ہی تمہارے بیٹے بلندہمت پارتھ ارجن کے ڈر سے عظیم کماندار کرنا ہی کی اوٹ میں چھپ کر اسی کو سہارا بنانے لگے۔
संजय उवाच
The verse uses a moral analogy: as beings instinctively seek Dharma when threatened by Death, warriors likewise seek a righteous or powerful refuge when overwhelmed by fear. It highlights how fear drives the search for protection, and frames ‘taking shelter’ as a universal response—ethically pointing to Dharma as the highest refuge.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava forces, intimidated by Arjuna’s prowess, began to cluster behind Karṇa for protection—treating Karṇa as their shield against Arjuna’s onslaught.