Shloka 62
राजा दुर्योधन, दुःशासन, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य, अश्वत्थामा, कृतवर्मा और महाबली शकुनिने भी पाण्डव-सेनाके सैकड़ों-हजारों वीरोंका संहार कर डाला ।। कर्णपुत्रौ तु राजेन्द्र भ्रातरौ सत्यविक्रमौ । निजघ्नाते बल क्रुद्धो पाण्डवानामितस्तत:,राजेन्द्र! कर्णके दो सत्यपराक्रमी पुत्र शेष रह गये थे। वे दोनों भाई क्रोधपूर्वक इधर- उधरसे पाण्डव सेनाका विनाश करते थे
karṇaputrau tu rājendra bhrātarau satyavikramau | nijaghnatur balāt kruddhau pāṇḍavānām itas tataḥ ||
سنجے نے کہا—اے بادشاہ، دُریودھن، دُہشاسن، شارَدوت کے بیٹے کرپ آچاریہ، اشوتھاما، کِرتَوَرما اور مہابلی شکنی—ان سب نے میدانِ جنگ میں پانڈوؤں کی فوج کے سینکڑوں اور ہزاروں سورماؤں کا قَتلِ عام کر ڈالا۔ اور اے راجندر، کرن کے دو بیٹے—سچے پرَاکرم والے بھائی—ابھی باقی تھے؛ وہ غضب میں بھر کر اِدھر اُدھر گھومتے ہوئے پانڈوؤں کی فوج کو روندتے جاتے تھے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) combined with power (bala) accelerates destruction in war; valor alone is ethically ambiguous unless guided by dharma and restraint.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the two remaining sons of Karṇa, fighting as brothers, rage across the field and cut down Pāṇḍava forces from various directions.