Previous Verse
Next Verse

Shloka 33

कर्ण रथवरश्रेष्ठं श्रेष्ठ सर्वधनुष्मताम्‌ । धृतराष्ट्रके महाधनुर्धर पुत्र सम्पूर्ण धनुर्धरों तथा रथियोंमें श्रेष्ठ नरोत्तम कर्णकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे ।। तत: कर्णो महाराज ददाह रिपुवाहिनीम्‌

sañjaya uvāca | karṇa rathavarāśreṣṭhaṃ śreṣṭhaṃ sarvadhanuṣmatām | dhṛtarāṣṭrake mahādhanuḥdhara putra sampūrṇa dhanuḥdharās tathā rathiyo meṃ śreṣṭha narottama karṇakī bhūri-bhūri praśaṃsā karane lage || tataḥ karṇo mahārāja dadāha ripuvāhinīm ||

سنجے نے کہا—اے دھرتراشٹر! وہ کرن کی بار بار ستائش کرنے لگے—جو رتھ یودھاؤں میں سب سے برتر اور تمام کمان داروں میں پیشوا تھا—تمہارے بیٹے کی طرف کا وہ عظیم کمان دار، وہ نروتم۔ پھر، اے مہاراج، کرن نے دشمن کی فوج کو (تیروں سے) جلا ڈالا۔

ततःthen, thereafter
ततः:
TypeIndeclinable
Rootततः
कर्णःKarna
कर्णः:
Karta
TypeNoun
Rootकर्ण
FormMasculine, Nominative, Singular
महाराजO great king
महाराज:
TypeNoun
Rootमहाराज
FormMasculine, Vocative, Singular
ददाहburned, scorched, destroyed
ददाह:
TypeVerb
Rootदह्
FormPerfect (Paroksha), Third, Singular, Parasmaipada
रिपु-वाहिनीम्the enemy army
रिपु-वाहिनीम्:
Karma
TypeNoun
Rootरिपुवाहिनी
FormFeminine, Accusative, Singular

संजय उवाच

संजय (Sañjaya)
कर्ण (Karna)
धृतराष्ट्र (Dhṛtarāṣṭra)
रिपुवाहिनी (enemy host/army)

Educational Q&A

The verse highlights how public acclaim and martial reputation intensify the momentum of war: praise of a warrior’s excellence (as rathī and master archer) is immediately followed by destructive action. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s tension between valor celebrated as kṣatriya-dharma and the grave human cost of that valor when it ‘burns’ the opposing host.

Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa is repeatedly lauded as the foremost chariot-warrior and archer among the Kauravas. Immediately afterward, Karṇa launches a fierce assault, metaphorically ‘burning’ the enemy army—i.e., devastating it with his weapons and battlefield skill.