Shloka 27
तां तु सेनां तदा भीमो दर्शयन् पाणिलाघवम् | शरैरवचकर्तोंग्रै: प्रेषयिष्यन् यमक्षयम्,उस समय भीमसेन अपने हाथोंकी फुर्ती दिखाते हुए आपकी उस सेनाको यमलोक भेजनेके लिये भयंकर बाणोंद्वारा छिन्न-भिन्न करने लगे
tāṁ tu senāṁ tadā bhīmo darśayan pāṇilāghavam | śarair avacchakar torṇagraiḥ preṣayiṣyan yamakṣayam ||
تب بھیم نے اپنے ہاتھوں کی بے مثال پھرتی دکھاتے ہوئے ہولناک، تیز دھار تیروں سے تمہاری اس فوج کو کاٹ کاٹ کر یم کے دھام کی طرف روانہ کرنا شروع کر دیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-dharma in war: skill and determination, when yoked to battle, become forces that bring death. It implicitly warns that martial glory is inseparable from grave moral weight and the inevitability of mortality.
Sañjaya describes Bhīma’s battlefield onslaught: he demonstrates extraordinary speed and strength, cutting through the Kaurava forces with fierce, sharp arrows, as if dispatching them to Yama’s abode.