Shloka 2
त्वं सारथे याहि जवेन वाहै- नयाम्येतान् धार्तराष्ट्रानू यमाय । संचोदितो भीमसेनेन चैवं स सारथि: पुत्रबलं त्वदीयम्,'सूत! तुम अपने वाहनोंद्वारा वेगपूर्वक आगे बढ़ो। जिससे इन धुृतराष्ट्रपुत्रोंको मैं यमलोक भेज सकूँ।” भीमसेनके इस प्रकार आदेश देनेपर सारथि तुरंत ही भयंकर वेगसे युक्त हो आपके पुत्रोंकी सेनाकी ओर, जिधर भीमसेन जाना चाहते थे, चल दिया। तब अन्यान्य कौरवोंने हाथी, घोड़े, रथ और पैदलोंकी विशाल सेना साथ ले सब ओरसे उनपर आक्रमण किया
sañjaya uvāca | tvaṃ sārathe yāhi javena vāhaiḥ nayāmy etān dhārtarāṣṭrān yamāya | saṃcodito bhīmasenena caivaṃ sa sārathiḥ putrabalaṃ tvadīyam ||
“اے سارَتھی! گھوڑوں کو تیزی سے بڑھاؤ، تاکہ میں اِن دھرتراشٹر کے بیٹوں کو یم کے پاس پہنچا دوں۔” بھیم سین کے یوں ابھارنے پر سارَتھی فوراً ہی ہولناک رفتار سے، اسی سمت تمہارے بیٹوں کی فوج کی طرف رتھ لے چلا جس سمت بھیم چاہتا تھا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights uncompromising battlefield resolve: a warrior, convinced of the justice of his cause, commands swift action to bring opponents to death. Ethically, it reflects the Mahabharata’s tension between dharma and the harsh necessities of war—where intention, duty, and consequence collide.
Bhima orders his charioteer to drive rapidly so he can strike down the Kauravas. The charioteer immediately turns toward the Kaurava host (the force of Dhritarashtra’s sons), setting up a direct assault and the ensuing counter-attack by the Kaurava troops.