प्रासाश्न मुद्गरा: शक्तयस्तोमराश्न मा भैषीस्त्वं सड़क्षयादायुधानाम्,पाण्डुनन्दन! अभी इतने आयुध शेष हैं कि छ: बैलोंसे जुता हुआ छकड़ा भी उन्हें नहीं खींच सकता। विद्वन! इन सहस्रों अस्त्रोंका आप प्रयोग कीजिये। अभी तो आपके पास बहुत-सी गदाएँ, तलवारें और बाहुबलकी सम्पत्ति हैं। इसी प्रकार बहुतेरे प्रास, मुद्गर, शक्ति और तोमर बाकी बचे हैं। आप इन आयुधोंके समाप्त हो जानेके डरमें न रहिये
prāsāś ca mudgarāḥ śaktayas tomarāś ca mā bhaiṣīs tvaṁ ṣaḍakṣayād āyudhānām, pāṇḍunandana! adyāpi te bahūny āyudhāni śeṣāṇi santi yāni ṣaḍvṛṣabhayuktaḥ śakaṭo 'pi na śaknoti vahanam. vidvan! eṣāṁ sahasrāṇām astrāṇāṁ prayogaṁ kuru. adyāpi tava bahvyo gadāḥ khaḍgāś ca bāhubalasampattiś ca. tathā bahavaḥ prāsā mudgarāḥ śaktayas tomarāś ca śeṣāḥ. āyudhāntabhayena mā tiṣṭha.
وِشوک نے کہا— “نیزے، مُدگر، شکتی اور تومر ابھی بہت سے باقی ہیں؛ اے پاندو کے فرزند، ہتھیاروں کے ختم ہو جانے سے مت ڈرو۔ اب بھی تمہارے پاس اتنے اسلحے ہیں کہ چھ بیلوں سے جُتی ہوئی گاڑی بھی انہیں اٹھا کر نہیں لے جا سکتی۔ اے دانا، ان ہزاروں استروں کو کام میں لاؤ۔ تمہارے پاس بہت سی گدائیں، تلواریں اور اپنے بازوؤں کی قوت کا بے پایاں خزانہ ہے۔ اسی طرح نیزے، مُدگر، شکتی اور تومر بھی بہت سے ذخیرے میں ہیں۔ اس لیے ہتھیاروں کے ختم ہونے کی فکر میں نہ رہو۔”
विशोक उवाच
The verse emphasizes steadiness and courage in crisis: do not succumb to fear or scarcity-thinking. In a dharmic martial context, one should act with presence of mind, using available means and relying on trained strength rather than being paralyzed by anxiety about depletion.
On the battlefield in Karṇa-parvan, Viśoka addresses a Pāṇḍava (pāṇḍunandana), reassuring him that many weapons still remain. He urges him to deploy the remaining missiles and arms—spears, maces, javelins, lances, swords—and not to fear that his arsenal will be exhausted.