कर्णवधोत्तरं शल्य-दुर्योधनसंवादः
Aftermath of Karṇa’s Fall: Śalya’s Address to Duryodhana
त्वष्टा कृतं वाहमकूजनाक्ष॑ शुभं समास्थाय कपिध्वजं तम् | खडगं गृहीत्वा हेमपट्टानुबद्धं धनुश्चेदं गाण्डिवं तालमात्रम्
tvaṣṭā kṛtaṃ vāham akūjanākṣaṃ śubhaṃ samāsthāya kapidhvajaṃ tam | khaḍgaṃ gṛhītvā hemapaṭṭānubaddhaṃ dhanuś cedaṃ gāṇḍivaṃ tālamātram ||
سنجے نے کہا—تواشٹا کے بنائے ہوئے اُس مبارک رتھ پر سوار ہو کر، کپی دھوج (بندر-پرچم والے) سورما کے پاس ٹھہر کر، اس نے سونے کی پٹیوں سے جڑی تلوار تھامی اور کھجور کے درخت کے برابر پیمانے والا عظیم گاندیو کمان بھی اٹھا لیا۔
संजय उवाच
The verse highlights disciplined readiness in the service of duty: sacred symbols (the monkey-banner), divine craftsmanship (Tvaṣṭṛ’s chariot), and formidable weapons are not for vanity but for fulfilling kṣatriya responsibility in a morally fraught war.
Sañjaya describes a warrior (identified by the monkey-banner and the Gāṇḍīva as Arjuna) mounting the auspicious, divinely crafted chariot and taking up sword and bow, signaling immediate preparation to engage in the battle events of Karṇa Parva.