Shloka 3
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
दृष्टवा रथं मेघरवं ममैव समस्तसेना च रणे< भ्यतिष्ठत् । तेषामहं पठ्च शतानि हत्वा ततो द्रौणिमगमं पार्थिवाग्रय,भूपालशिरोमणे! इधर कौरवोंकी सारी सेना मेघके समान गम्भीर घर्घर ध्वनि करनेवाले मेरे रथको देखकर युद्धके लिये डटकर खड़ी हो गयी, तब मैंने उस सेनामेंसे पाँच सौ वीरोंका वध करके आचार्यपुत्रपर आक्रमण किया
Arjuna uvāca: dṛṣṭvā rathaṁ megharavaṁ mamaiva samastasenā ca raṇe 'bhyatiṣṭhat | teṣām ahaṁ pañcaśatāni hatvā tato drauṇim agamaṁ pārthivāgrya bhūpālaśiromaṇe ||
ارجن نے کہا—بادل کی گرج جیسی گمبھیر آواز کرنے والے میرے رتھ کو دیکھ کر کوروؤں کی ساری فوج میدانِ جنگ میں ڈٹ کر کھڑی ہو گئی۔ پھر، اے سلاطین کے سرتاج، میں نے ان کے پانچ سو سورماؤں کو قتل کیا اور اس کے بعد درون پُتر پر حملہ آور ہوا۔
अजुन उवाच