Shloka 30
अर्जुनकर्णसंनिपातवर्णनम् / The Convergence of Arjuna and Karṇa
यः पर्युपासीत् प्रदिशो दिशश्नव त्वां सूतपुत्र: समरे परीप्सन् | दित्सु: कर्ण: समरे हस्तिषड्गवं स हीदानीं कड्कपत्रैः सुतीक्षणै:,अर्जुन! समरांगणमें जो सूतपुत्र कर्ण सम्पूर्ण दिशाओं और विदिशाओंमें तुम्हें पानेके लिये चक्कर लगाता था और तुम्हारा पता बतानेवालेको हाथीके समान छ: बैल देना चाहता था, वही दुरात्मा सूतपुत्र क्या इस समय रणभूमिमें तुम्हारे द्वारा कंकपत्रयुक्त तीखे बाणोंसे मारा जाकर पृथ्वीपर सो रहा है? आज रफक्षेत्रमें सूतपुत्रको मारकर तुमने मेरा यह परम प्रिय कार्य पूर्ण किया है?
yāḥ paryupāsīt pradīśo diśaś caiva tvāṃ sūtaputraḥ samare parīpsan | ditsūḥ karṇaḥ samare hastisaḍgavaṃ sa hīdānīṃ kaṅkapatraiḥ sutīkṣṇaiḥ śaraiḥ, arjuna, samaraṅgaṇe tvayā hataḥ pṛthivyāṃ śete kim ||
یُدھِشٹھِر نے کہا—اے ارجن! جو سوت پُتر کرن جنگ میں تمہیں پانے کے لیے ہر سمت اور بین السمتوں میں بھٹکتا پھرتا تھا، اور تمہارا پتہ بتانے والے کو ہاتھی کے برابر چھ بیل انعام دینے پر آمادہ رہتا تھا—کیا وہی بدباطن اب تمہارے بگلے کے پروں سے آراستہ نہایت تیز تیروں سے مارا جا کر رن بھومی میں زمین پر پڑا ہے؟ آج میدانِ جنگ میں سوت پُتر کو ہلاک کر کے تم نے میرا نہایت عزیز کام پورا کر دیا۔
युधिषछ्िर उवाच