कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
तदनन्तर अभश्व॒त्थामाने अपने बाणोंद्वारा अर्जुनकी उस बाण-वर्षाका निवारण करके अपना नाम प्रकाशित करते हुए सहसा सौ बाणोंसे श्रीकृष्णको घायल कर दिया और अर्जुनपर भी तीन सौ बाणोंका प्रहार किया ।। ततोडर्जुन: सायकानां शतेन गुरो: सुतं मर्मसु निर्बिभेद । अश्वांश्व सूतं॑ च तथा धनुर्ज्या- मवाकिरतू् पश्यतां तावकानाम्,इसके बाद अर्जुनने सौ बाणोंसे गुरुपुत्रके मर्मस्थानोंको विदीर्ण कर दिया तथा आपके पुत्रोंके देखते-देखते उसके घोड़ों, सारथि, धनुष और प्रत्यंचापर बाणोंकी झड़ी लगा दी
tad anantaraṁ hy aśvatthāmā nija-bāṇair arjunasya tāṁ bāṇa-vṛṣṭiṁ nivārya nāma prakāśayan sahasā śata-bāṇaiḥ śrī-kṛṣṇaṁ vyathayām āsa, arjune ca trīṇi śatāni bāṇān prāhiṇot. tato ’rjunaḥ sāyakānāṁ śatena guroḥ sutaṁ marmasu nirbibheda; aśvān sūtaṁ ca tathā dhanuḥ-jyām avākirat paśyatāṁ tāvakānām.
اس کے بعد اشوتھاما نے اپنے تیروں سے ارجن کی تیر-بارش کو روک کر، اپنی ناموری ظاہر کرتے ہوئے، اچانک سو تیروں سے شری کرشن کو زخمی کیا اور ارجن پر بھی تین سو چھوٹے تیروں کی بوچھاڑ کر دی۔ پھر ارجن نے سو تیز سایکوں سے گروپتر کے مَرمّی مقامات کو چھید دیا؛ اور تمہارے لشکر کی آنکھوں کے سامنے ہی اس کے گھوڑوں، سارَتھی، کمان اور کمان کی ڈوری (پرتینچا) پر گھنی تیر-بارش برسا دی۔
संजय उवाच
Even amid total war, the verse contrasts motives and methods: Aśvatthāmā fights to ‘make his name known’ (nāma prakāśayan), while Arjuna’s response is precise and tactical—striking vital points and disabling the chariot’s instruments (horses, charioteer, bow, bowstring). It highlights how intention (fame-seeking vs. duty-bound effectiveness) and disciplined skill shape the ethical texture of action.
Aśvatthāmā counters Arjuna’s arrow-shower, then suddenly wounds Kṛṣṇa with a hundred arrows and strikes Arjuna with three hundred. Arjuna retaliates by piercing Aśvatthāmā in vital spots and then overwhelms his chariot-team and equipment—horses, charioteer, bow, and bowstring—before the Kaurava forces watching.