Shloka 44
कर्णपर्व — अध्याय ५७
Arjuna’s targeted advance; Śalya–Karṇa dialogue; interception attempts
त्वरमाणस्तत: कृष्ण: पार्थमाह शनैरिदम् | पश्य पाण्डव राजानमुपयातांश्व पार्थिवान्,अर्जुन भगवान् श्रीकृष्णसे बारंबार कहते थे, “चलिये, चलिये'। भगवान् श्रीकृष्ण बड़ी उतावलीके साथ अर्जुनको युद्धभूमिका दर्शन कराते हुए आगे बढ़े और धीरे-धीरे उनसे इस प्रकार बोले--*पाण्डुनन्दन! देखो, राजाके पास बहुत-से भूपाल जा पहुँचे हैं
tvaramāṇas tataḥ kṛṣṇaḥ pārtham āha śanair idam | paśya pāṇḍava rājānam upayātāṃś ca pārthivān |
سنجے نے کہا—پھر کرشن نے تیزی سے بڑھتے ہوئے پارتھ سے آہستہ کہا—“اے پاندو کے بیٹے، راجا کو دیکھو؛ اور دیکھو، کتنے بھوپال اس کے پاس آ پہنچے ہیں۔”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid urgency, guidance should be measured and clear: Kṛṣṇa hastens in action yet speaks softly, directing Arjuna to perceive the wider field of responsibility—many kings are involved, so decisions in war bear collective, dharmic weight beyond personal rivalry.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa, in haste, leads Arjuna’s attention across the battlefield and quietly points out the king and the many rulers who have approached him, situating the immediate combat within the larger movement of armies and allied monarchs.