अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्न: कृतव्रण: । उस समय उनकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। सारे शरीरमें घाव हो रहे थे; अतः वे महाथनुर्धर धृष्टद्युम्न वेगसे जलते हुए अग्निदेवके समान शोभा पा रहे थे ।। स पञठ्चदश नाराचाउ्शवसत: पन्नगानिव
sañjaya uvāca |
aśobhat maheṣvāso dhṛṣṭadyumnaḥ kṛtavraṇaḥ |
tadā tasya netre krodhena lohitīkṛte babhūvatuḥ |
sarvāṅge vraṇair ācitaḥ sa mahādhanuṣmān dhṛṣṭadyumno vegena jvalann iva hutāśanaḥ śobhāṃ lebhe ||
sa pañcadaśa nārācān śvasataḥ pannagān iva (kṣipat) ||
مہا کمان دار دھرشتدیومن زخموں سے ڈھکا ہونے کے باوجود درخشاں تھا۔ اس وقت غصّے سے اس کی آنکھیں سرخ تھیں اور سارا بدن زخموں کے نشانوں سے بھرا تھا؛ پھر بھی تیزی سے بڑھتا ہوا وہ بھڑکتی آگ کی مانند تاباں دکھائی دیتا تھا۔ پھر اس نے سانپوں کی طرح سسکارتی ہوئی پندرہ نارچ تیر چھوڑے۔
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: even when wounded, a warrior must sustain courage and purposeful action. Anger is depicted as a battlefield force, but the emphasis is on steadfastness and directed energy—endurance and resolve in the face of suffering.
Sañjaya describes Dhṛṣṭadyumna in the thick of combat: his eyes redden with anger, his body is covered in wounds, yet he advances with fiery brilliance and shoots fifteen iron arrows that hiss like serpents.