Shloka 42
अध्याय ५३ — रणमेघोपमा सेना-वर्णना तथा सुषेण-वधोत्तर प्रतिक्रिया
Battle-as-Storm Imagery and the Aftermath of Suṣeṇa’s Fall
ततस्ते तावका योधा धृष्टद्युम्नमुपाद्रवन् । सिंहनादरवं कृत्वा ततो युद्धमवर्तत,तब आपके समस्त योद्धा सिंहनाद करके धृष्टद्युम्नपर टूट पड़े। फिर वहाँ घोर युद्ध होने लगा
tatas te tāvakā yodhā dhṛṣṭadyumnam upādravan | siṃhanāda-ravaṃ kṛtvā tato yuddham avartata ||
سنجے نے کہا—پھر تمہارے سب یودھا شیر کی للکار بلند کر کے دھृष्टدیومن پر ٹوٹ پڑے۔ اس کے بعد وہاں سخت گھمسان کی لڑائی چھڑ گئی۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war is propelled by collective fervor—battle-cries, pride, and group momentum—often overpowering restraint. Ethically, it points to the danger of letting excitement and hostility replace discernment (viveka), even when one is acting within a warrior-code context.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava fighters, shouting a lion-like roar, rush to attack Dhṛṣṭadyumna. Their charge triggers an intense clash, signaling a new surge of violence around the Pāṇḍava commander.