Shloka 4
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
द्राविडास्तु निषादास्तु पुनः सात्यकिचोदिता: । अभ्यद्रवज्जिघांसन्त: पत्तय: कर्णमाहवे,तब सात्यकिसे प्रेरित होकर द्रविड और निषाद देशोंके पैदल सैनिक कर्णको युद्धमें मार डालनेकी इच्छासे पुन: उसपर टूट पड़े
drāviḍāstu niṣādāstu punaḥ sātyakicoditāḥ | abhyadravajjighāṃsantaḥ pattayaḥ karṇam āhave ||
سنجے نے کہا—ساتیَکی کے دوبارہ ابھارنے پر دراوڑ اور نشاد علاقوں کے پیادہ سپاہی کرن کو میدانِ جنگ میں قتل کرنے کے ارادے سے اس پر ٹوٹ پڑے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of war: leaders’ commands and strategic intent translate into collective violence by rank-and-file soldiers. It points to how duty, allegiance, and command structure can intensify conflict, directing many toward the single aim of killing an enemy champion.
Sañjaya reports that, at Sātyaki’s urging, contingents of Drāviḍa and Niṣāda infantry charge again at Karṇa in the battle, seeking to slay him.