अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
अथान्यं रथमास्थाय वृषसेनो महारथ:
sañjaya uvāca |
athānyaṃ ratham āsthāya vṛṣaseno mahārathaḥ |
karṇasya yudhi durdharṣas tataḥ pṛṣṭham apālayat ||
پھر مہارتھی وِرشسین دوسرے رتھ پر سوار ہوا—جو میدانِ جنگ میں دشوارگزار تھا—اور اس کے بعد کرن کی پشت کی حفاظت کرنے لگا۔ فتح کی آرزو میں اس نے تہتر تیروں سے دروپدی کے بیٹوں کو، پانچ سے یویودھان کو، چونسٹھ سے بھیم سین کو، پانچ سے سہ دیو کو، تین سے نکُل کو، سات سے شتانیک کو، دس سے شکھنڈی کو اور سو تیروں سے دھرم راج یُدھشٹھِر کو زخمی کیا۔ یوں کرن پُتر نے ان نامور سورماؤں اور دوسروں کو بھی اپنے تیروں سے ستا کر، پھر میدان میں کرن کی پشت بچانے کا کام سنبھال لیا۔
संजय उवाच
The verse highlights battlefield dharma as expressed through loyalty and protective duty: Vrishasena’s role is not merely to attack but to safeguard his leader’s vulnerable flank, showing disciplined service and strategic responsibility within the harsh ethics of war.
Vrishasena mounts another chariot and takes position as Karna’s rear-guard. In the broader action described in the surrounding narration, he and/or Karna inflict arrow-wounds on major Pāṇḍava fighters; afterward Vrishasena resumes guarding Karna from attacks from behind.