अस्त्रयुद्धे द्रौणिपार्थसंघर्षः — Karṇa’s Bhārgavāstra and the Search for Yudhiṣṭhira
Chapter 45
पश्य कर्णार्जुनस्यैता: सौदामन्य इवाम्बुदे । “कर्ण! देखो, अर्जुनके रथकी इन पताकाओंमें सुवर्णमय चन्द्रमा, सूर्य और तारोंके चिह्न बने हुए हैं और छोटी-छोटी घंटियाँ लगी हुई हैं। रथपर फहराती हुई ये पताकाएँ मेघोंकी घटामें बिजलीके समान प्रकाशित हो रही हैं ।। ५४ $ ।। ध्वजा: कणकणायन्ते वातेनाभिसमीरिता:
paśya karṇārjunasya etāḥ saudāmanya iva ambude | dhvajāḥ kaṇakaṇāyante vātenābhisamīritāḥ ||
سنجے نے کہا—اے کرن! دیکھو، ارجن کے رتھ کے یہ علم بادلوں میں بجلی کی مانند چمک رہے ہیں۔ ہوا کے زور سے یہ لرزتے ہیں اور چھن چھن کی آواز کرتے ہیں۔
संजय उवाच
The verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it underscores how outward signs—radiant banners, thundercloud-like imagery, and wind-driven motion—can function as battlefield portents, intensifying the moral and psychological pressure of war by magnifying a warrior’s perceived power.
Sanjaya, narrating the battle, draws Karna’s attention to Arjuna’s chariot standards. As the wind agitates the flags, they shimmer like lightning in clouds and audibly tinkle, creating a vivid, ominous spectacle amid the fighting.