Shloka 48
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
ततो निवारित: कर्णों धार्तराष्ट्रेण मारिष | कर्णो5पि नोत्तरं प्राह शल्यो5प्यभिमुख: परान् । ततः प्रहस्य राधेय: पुनर्याहीत्यचोदयत्
tato nivāritaḥ karṇo dhārtarāṣṭreṇa māriṣa | karṇo 'pi nottaraṃ prāha śalyo 'py abhimukhaḥ parān | tataḥ prahasya rādheyaḥ punar yāhīty acodayat ||
سنجے نے کہا—اے بزرگ! دھرتراشٹر کے بیٹے (دُریودھن) کے روکنے پر کرن نے کوئی جواب نہ دیا، اور شلیہ بھی دشمنوں کی طرف رخ کیے رہا۔ پھر رادھیہ (کرن) ہنس پڑا اور شلیہ کو رتھ آگے بڑھانے کا حکم دیتے ہوئے بولا—“چلو، پھر آگے بڑھو۔”
संजय उवाच
Educational Q&A
In the midst of conflict, restraint and silence can be strategic, but they also reveal strained alliances: Karṇa’s refusal to answer and his laughing command to Śalya highlight how pride and interpersonal friction can shape decisions even during dharma-yuddha.
Duryodhana restrains Karṇa; Karṇa does not respond. Śalya, the charioteer, turns toward the enemy. Karṇa then laughs and orders Śalya to drive the chariot forward again, signaling renewed engagement in battle.