Shloka 32
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि,जब तुम्हें यह दिखायी देगा कि संग्राममें धर्मपुत्र युधिष्ठिर, नकुल-सहदेव तथा अन्यान्य दुर्जय भूपाल बड़ी शीघ्रताके साथ हाथ चला रहे हैं, अपने तीखे बाणोंद्वारा आकाभमें मेघोंकी छायाके समान छाया कर रहे हैं, निरन्तर बाण-वर्षा करते और शत्रुओंका संहार किये डालते हैं, तब तुम ऐसी बातें मुंहले न निकाल सकोगे
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
جب تم اُن دشوارگزار بادشاہوں کو—جو ہاتھ کی چال میں نہایت تیز ہیں—تیز دھار تیروں کی بوچھاڑ کرتے دیکھو گے کہ گویا آسمان پر بادل کی چھایا سی چھا جاتی ہے، وہ لگاتار شَر-ورشا کرتے ہوئے دشمنوں کا قلع قمع کر رہے ہوں گے؛ اور جب دھرم پُتر یُدھِشٹھِر، نکُل، سہدیَو اور دیگر ناقابلِ تسخیر فرمانروا میدانِ جنگ میں عیاں طور پر سرگرم نظر آئیں گے—تب تم ایسی شیخی بھری باتیں پھر زبان سے نہ نکال سکو گے۔
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.