Shloka 42
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
स्वान्यायुधानि मुख्यानि न्यदधाच्छड्करो रथे । ध्वजयष्टिं वियत् कृत्वा स्थापयामास गोवृषम्
svāny āyudhāni mukhyāni nyadadhāc chaṅkaro rathe | dhvajayaṣṭiṃ viyat kṛtvā sthāpayāmāsa govṛṣam, puruṣasiṃha! mahārāja! |
جب وہ بہترین رتھ—جو دیوتاؤں میں بھی دشمنوں کو کچل دینے کے لیے مشہور تھا—پورے طور پر تیار ہو گیا، تو بھگوان شَنکر نے اس پر اپنے برگزیدہ ہتھیار رکھ دیے۔ پھر علمِ جھنڈے کے ڈنڈے کو آسمان تک بلند کر کے اس کے اوپر اپنے بیل نَندی کو قائم کر دیا۔
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in epic warfare, power is portrayed as more than human strength: divine emblems and consecrated weapons symbolize legitimacy, protection, and the moral-psychological force that sacred authority lends to a king’s cause—whether or not that cause is truly dharmic.
Duryodhana describes an extraordinary chariot: after it is completed, Śiva (Śaṅkara) places his principal weapons upon it and makes the banner-staff sky-high, installing his bull Nandin atop it as a formidable divine standard.